10 Aralık 2015

Yetişememe sorunsalı

Şimdi azıcık ağlasam yeridir. Dün diktiğim çantaları fotoğraflamak için havanın aydınlanmasını bekliyordum. Dün tüm gün boyunca biri ışıkları kapatmış gibiydi. Gökyüzünün rengi kaçmıştı resmen. Bugün sabah dokuz gibi azıcık güneşi görünce,  işte dedim ışığı gördüm :):)  Görmem ile kaybetmen bir oldu iyi mi :(:( Ben ütü yapana kadar ışık filan kalmadı ortalıkta. Kapandı tüm ışıklar üstüme. Ruhumu kararttı resmen. Oysa ki diktiğim tatlılıkları her yerde paylaşma hevesi ile doluydum. Zaten çamaşır makinesi ile başım dertte. Ona da çok sinirliyim. Ayy hep negatif enerji yükle yükle bedenime nereye kadar. Şimdi hiç bir şey yokmuş  (sanki gün ışığı penceremden içeri sızıyormuş, o kahrolası makine de çamaşırları sıkıyormuş ) gibi kahvemi yaptım onu yudumluyorum. Çantaları paylaşmanın hevesi bir başka bahara kaldı. Bende sevgili Shakespeare'nin yazdığı güzel satırları paylaşıyım da resim kısmım boş kalmasın.
 
Paylaş:

0 yorum :

Yorum Gönder

Bloglar yorumla beslenir. Yorumlarınızı eksik etmeyin.
Sevgiler.